אכטונג פארן אויבערשטן און לויבן אים
נישט לעסטערן זיין נאמען
מצוה 2 פון 7
עס איז אסור צו שילטן אדער רעדן אן דרך ארץ וועגן אויבערשטן. דאס נעמט אריין יעדן אויסדרוק וואס פארשעמט זיין נאמען. אפילו אין שווערע צייטן מוז מען רעדן וועגן אויבערשטן מיט דרך ארץ. די מצוה באשיצט די הייליגקייט פון אונזער פארבינדונג מיטן באשעפער און דערמאנט אונז אים צו ערן אין ווארט און מחשבה.
מען מוז ווייזן דרך ארץ צום באשעפער פון דער וועלט, וואס שענקט אים לעבן און א וועלט אין וועלכער צו לעבן.
אין פראקטיק
דער איסור צו שילטן דעם אויבערשטן אדער אים רופן מיט סיי וועלכן ערנידערנדן אדער אן-דרך-ארץ נאמען.
א טיפערער בליק
ווען מיר פילן זיך אנטוישט פון לעבן, ווען זאכן ארבעטן נישט אויס ווי זיי זאלן, ווי גרינג עס איז ארויסצושטעלן אן אנקלאגנדן פינגער און באשולדיגן… יעדן… אלץ… אפילו דעם אויבערשטן.
געטריישאפט און צוטרוי זענען קריטיש אין לעבן. צו באשולדיגן דעם אויבערשטן, שילטן, אדער שילטן אנדערע אין זיין נאמען, איז א מעשה פון אומגעטריישאפט, ענליך צו פאררעטעריי. עס איז א מעשה וואס אונטערגראבט דעם יסוד פון אלע ארדענונג און שטאבילקייט, אויף וועלכן א גערעכטע געזעלשאפט מוז שטיין.